Psalm 24, 1.7-10
 

"„Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają. (...) Podnieście, bramy, wierzchy wasze, I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały! Któż jest tym Królem chwały? Pan silny i potężny, Pan potężny w boju. Podnieście, bramy, wierzchy wasze 
I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały! Któż jest tym Królem chwały? 
Pan Zastępów! On jest Królem chwały”
!"

 

Brama to prosta konstrukcja. Znajduje jednak bardzo różnorodne zastosowanie, a jej rola często jest niezwykle ważna. Umożliwia swobodne przejście w rejony, które inaczej są niedostępne. Czy wiesz, że w naszych sercach też mamy takie bramy? Takie miejsca, które czasami obwarowujemy i nie wpuszczamy tam nikogo. Nawet Bogu nie pozwalamy tam wejść… Niektóre z tych bram są „prastare”, którymi od dawna nikt nie przechodził. Psalmista robi jednak rzecz zdumiewającą – przemawia do bram, nakazując im, aby się podniosły i otworzyły drogę dla Króla chwały! Jedynie On ma prawo do każdego miejsca w naszym sercu i żadna brama nie ma może być przed Nim zamknięta. Jest wiele różnych zatrzaśniętych bram, zamykających drogę Bogu. Możemy i powinniśmy je otwierać. Możemy z wiarą przemówić do wszelkich bram, by otworzyły się dla Króla chwały! Przede wszystkim jednak niech będą stale otwarte dla Niego w naszych sercach!


Powrót

 

Idźmy do dzieci razem!